Choroba Tourette’a jest znanym już od XIX w. zaburzeniem neuropsychiatrycznym. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w DSM-V rozpoznanie można postawić na podstawie objawów klinicznych występujących dłużej niż 12 miesięcy: tików motorycznych obejmujących osiową część ciała (głowa, szyja, tułów) oraz przynajmniej 1 tiku werbalnego (pochrząkiwanie, wyrazy dźwiękonaśladowcze, pełne słowa i zdania). Najczęściej kojarzona ze schorzeniem koprolalia – patologiczna i nieopanowana potrzeba wypowiadania wulgaryzmów i obelg – jest stosunkowo rzadka i występuje u niecałych 15% pacjentów. Zaburzenia poznawczo-behawioralne, takie jak ADHD i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, często współtowarzyszą chorobie Tourette’a.

Zarówno spodziewana długość przeżycia, jak i inteligencja nie są obniżone wśród osób chorych. Głównym celem terapii jest złagodzenie objawów, co implikuje poprawę jakości życia.

Etiopatogeneza choroby nie jest jeszcze dokładnie poznana. Hipotezy obejmują wpływ czynników genetycznych na zmiany strukturalne i funkcjonalne mózgowia. Liczne badania wskazywały na zwiększoną częstotliwość chorobowości w rodzinach i u bliźniąt, jednak nie wskazano konkretnych genów jako czynników ryzyka. Wpływy środowiskowe są kolejnym prowodyrem rozwoju choroby. Czynniki prenatalne obejmują używanie alkoholu i marihuany przez matkę, częste wymioty i nieproporcjonalny wzrost masy ciała w okresie ciąży oraz zaburzenia okołoporodowe i niską masę urodzeniową noworodka. Najbardziej narażeni są pierwsi potomkowie. Czynniki postnatalne – poza wspomnianymi wcześniej zaburzeniami poznawczo-behawioralnymi – zawierają częste w populacji ogólnej zakażenia streptokokami beta-hemolizującymi z grupy A. Nasilenie ekspresji tików w przebiegu choroby jest powiązane ze stresem i czynnikami socjalnymi.

Hipoteza mutacji genu CNR1 (centralnego receptora kannabinoidowego) jako przyczyny zespołu Tourette’a została wykluczona w badaniach przeprowadzonych w 2004 roku przez Gadzicki et al.

Badania neuroobrazowe wskazują zmniejszoną objętość jądra ogoniastego oraz ścieńczenie kory mózgowej w zakręcie przedśrodkowym i zaśrodkowym jako predyspozycję do wystąpienia tików. Przyczynia się do nich także zmniejszone przewodnictwo GABAergiczne (hamujące) w szlakach korowo-prążkowo-wzgórzowych. Prawdopodobnymi zmianami kompensującymi w mózgowiu są przerosty: ciała migdałowatego, hipokampa i obszarów grzbietowo-bocznych kory przedczołowej i kory płata ciemieniowego. Dodatkowo ciało modzelowate jest zmniejszone.

Podstawą leczenia zespołu Tourette’a jest terapia poznawczo-behawioralna. Najsilniejsze działanie farmakologiczne wykazują neuroleptyki, antagoniści receptora D2. Są one obarczone częstymi działaniami niepożądanymi takimi jak wzrost wagi i cukrzyca, co często doprowadza do przerwania terapii. W ciężkich i opornych przypadkach stosowane są metody chirurgiczne, takie jak DBS – głęboka stymulacja mózgu w obszarze wzgórza.

W roku 1988 w czasopiśmie Journal of Clinical Psychopharmacology Sandyk et al. opisał po raz pierwszy łagodzący wpływ marihuany na objawy choroby Tourette’a u trzech pacjentów płci męskiej (w wieku 15, 17, 39 lat) nieodpowiadających na konwencjonalną terapię farmakologiczną.

Dr Muller-Vahl, przewodnicząca Kliniki Zespołu Tourette’a przy Uniwersytecie Medycznym w Hanowerze w Niemczech od roku 1997 bada wpływ delta-9-tetrahydrokannabinolu na przebieg choroby. Jej liczne, pozytywne doświadczenia kliniczne doprowadziły do stworzenia rekomendacji schematu dawkowania doustnych kapsułek opublikowanych w Expert Opinion on Pharmacotherapy Journal. Kapsułki zawierają syntetyczne THC zawieszone w oleju sezamowym. Terapia powinna rozpoczynać się od małej dawki 1-2 mg i być stopniowo zwiększana o 1-2 mg przez 3-5 dni. Dawkowanie powinno odbywać się dwa razy dziennie. Pierwsze efekty kliniczne można zaobserwować przy dawce 2,5-5 mg. Może ona zostać podwyższona do 15-20mg/dzień w celu optymalizacji leczenia. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem występowania możliwych działań niepożądanych takich jak: zawroty głowy, zmęczenie, uczucie suchości w ustach, nadmierna wesołkowatość, pogorszenie koncentracji oraz ataki niepokoju i/lub paniki (ekstremalnie rzadko).

Najważniejsze działania marihuany w zespole Tourette’a to:
– zmniejszenie częstotliwości i intensywności tików,
– redukcja objawów obsesyjno-kompulsywnych,
– zwiększenie efektywności konwencjonalnej terapii,

– poprawa jakości snu,
– działanie anksjolityczne,
– redukcja zachowań agresywnych.

Wśród pacjentów marihuana cieszy się dobrą opinią. 24-letni aktor i komik Louis Centanni w kilku słowach opisał swoją historię, którą można znaleźć pod następującym linkiem: http://www.nytimes.com/interactive/2010/02/11/health/healthguide/TE_tourettes.html?ref=health .

22-letni Preston został zdiagnozowany z zespołem Tourette’a w wieku 18 lat. Pomocą w codziennym życiu okazała się marihuana. Swoją wiedzę i doświadczenia przekazuje za pomocą wideo umieszczanych pod nickiem ‚A Touretter’ w serwisie youtube.com : https://www.youtube.com/watch?v=vlki3GpFsdI .

 

Olej z Konopi CBD najlepszych producentów  i  inne suplementy w najlepszych cenach, znajdziesz w sklepie pod tym linkiem   Medyczny Olej Sklep

 

 

Źródła:

  • Muller-Vahl, K. R. (2003). „Cannabinoids reduce symptoms of Tourette’s syndrome.” Expert Opin Pharmacother 4(10): 1717-1725.
  • Muller-Vahl, K. R. (2013). „Treatment of Tourette syndrome with cannabinoids.” Behav Neurol 27(1): 119-124.
  • Muller-Vahl, K. R., et al. (1998). „Cannabinoids: possible role in patho-physiology and therapy of Gilles de la Tourette syndrome.” Acta Psychiatr Scand 98(6): 502-506.
  • Muller-Vahl, K. R., et al. (2003). „Treatment of Tourette syndrome with delta-9-tetrahydrocannabinol (delta 9-THC): no influence on neuropsychological performance.” Neuropsychopharmacology 28(2): 384-388.
  • Sandyk, R. and G. Awerbuch (1988). „Marijuana and Tourette’s syndrome.” J Clin Psychopharmacol 8(6): 444-445.
  • Gadzicki, D., et al. (2004). „Tourette syndrome is not caused by mutations in the central cannabinoid receptor (CNR1) gene.” Am J Med Genet B Neuropsychiatr Genet 127b(1): 97-103.
  • http://sensiseeds.com/en/blog/top-6-benefits-cannabis-tourettes-syndrome/
  • http://medicalmarijuana.com/medical-marijuana-treatments/Tourette-Syndrome-and-Cannabinoids
  • Viswanathan, A., et al. (2012). „Deep brain stimulation for Tourette syndrome: target selection.” Stereotact Funct Neurosurg 90(4): 213-224.