Pasta to forma leku/suplementu diety znana i stosowana od lat 60. ubiegłego wieku. Stała konsystencja, łatwiejsza aplikacja preparatu, możliwość jego zewnętrznego, jak i wewnętrznego stosowania, to duże zalety wynikające ze stosowania past.

Pasta jest także jedną z form przyjmowania kannabinoidów. Choć najchętniej wybieraną postacią ich stosowania nadal pozostają olejki, to konopne pasty wracają do łask.

Czym są pasty i co odróżnia je od olejków? Tym mianem określa się ekstrakt (wyciąg) z konopi, który posiada stałą konsystencję. Rodzaj konsystencji jest cechą odróżniającą pastę od olejku, który posiada bardziej płynną formę. Treściwsza konsystencja pasty jest wynikiem obecności w niej pozostałych składników pochodzenia roślinnego, w tym niewielkich elementów tkanek rośliny, tłuszczów, wosków, terpenów czy zielonego barwnika- chlorofilu.

Kolejną różnicą jest stężenie zawartych kannabinoidów- przyjęło się, że pasta zazwyczaj posiada wyższe stężenie tych związków w porównaniu do olejku. Dlaczego? W przypadku oleju, wcześniej uzyskany ekstrakt konopny jest kolejno rozpuszczany w oleju spożywczym (np. oliwie z oliwek), co w zależności od ilości dodanego rozpuszczalnika, powoduje mniejsze lub większe rozcieńczenie wyciągu. Stąd możliwe jest osiągnięcie różnych stężeń takich olejków (oczywiście możliwe jest wzbogacenie olejku np. w czysty, wyizolowany kannabidiol, co umożliwia podniesienie zawartości tego związku w tym produkcie), podczas gdy ekstrakt zawarty w paście nie jest rozcieńczany.

Stąd wynika prosta ekonomia- jeśli przyjmujemy stosunkowo duże ilości np. CBD, to 1 gram 30% pasty CBD zawiera tyle samo kannabidiolu-CBD (300 mg) ile jest w 6 gramach 5% oleju CBD. Zapewnia to dodatkowo wygodę dla użytkownika (mniejsza ilość przyjmowanej postaci preparatu).

Kolejną różnicą jest sposób aplikacji pasty- ze względu na jej bardziej stałą konsystencję, jest ona najczęściej umieszczana w strzykawce. Uwolnienie określonej ilości pasty jest regulowane naciskiem na tłoczek.

Tak jak wspomniano we wstępie, pasta konopna może być stosowana zarówno zewnętrznie np. punktowo na skórę lub wewnętrznie. Przy czym w tym ostatnim, pasta może być podawana podjęzykowo lub bezpośrednio doustnie (przykładowo wraz z posiłkiem).

Przy porównywaniu pasty i olejku można także brać pod uwagę indywidualne preferencje danych osób. Niektórzy nie tolerują samej formy pasty lub mają trudności z połykaniem, dlatego wolą stosowanie olejku.

Ogólnie rzecz biorąc preparaty lecznicze w formie past są produkowane już od lat 60. ubiegłego wieku. Ich dostępność z roku na rok maleje, ale chyba jedną z najbardziej znanych, a przy tym „długowiecznych” produktów, jest pasta ziołowa o nazwie Fitolizyna. W założeniu producentów, taka forma stosowania miała być dużym ułatwieniem dla konsumentów- wyciśnięcie pasty z tuby i rozpuszczenie jej w ciepłej wodzie dawało gotową herbatę ziołową, eliminując czynności zaparzania i sączenia ziół. Ponadto umożliwiała ona szybkie sporządzanie napoju w domu, w pracy i w podróży. Przypomnijmy- Fitolizyna stosowana jest tradycyjnie, jako środek moczopędny i przeciwzapalny przeznaczoną do wspomagania terapii zakażeń i stanów zapalnych dróg moczowych, a także stosowaną pomocniczo w kamicy dróg moczowych (szczególnie w piasku nerkowym) oraz zapobiegawczo w kamicy nerkowej. W swoim składzie zawiera wyciąg z kilku ziół, w tym kłącza perzu, liści brzozy, nasion kozieradki, korzenia pietruszki, ziela nawłoci, ziela skrzypu, korzenia lubczyka i ziela rdestu ptasiego.

 

Na podstawie:

Janicki S. Fiebig A (red.) Farmacja stosowana. Wyd Lek PZWL, Warszawa 2003; 622-31.

Lutomski J, Małek B. Technologia leku roślinnego. PZWL, Warszawa 1973; 236-7.

Strzelecka H. Leki roślinne stosowane w schorzeniach układu moczowego. Cz. I. Infekcje bakteryjne dolnych dróg moczowych. Wiad Ziel 1999: Nr 6:1-3