Najwcześniejsze zastosowanie przez człowieka włókna konopnego zanotowano na Tajwanie, a więc na wyspie położonej u wybrzeży Chin kontynentalnych. W tej gęsto zaludnionej części świata, archeolodzy odkryli starożytną osadę sprzed ponad 10 000 lat. Podczas badań archeologicznych, wśród śmieci i gruzu, odnaleziono połamane kawałki ceramiki, której zewnętrzne boki zostały udekorowane przez przyciśnięcie pasków sznurka do mokrej gliny.

Również wśród pozostałych fragmentów ceramiki rozproszone były wydłużone narzędzia w kształcie prętów, bardzo podobne do tych, które później były używane do pozyskiwania włókien konopi z łodyg rośliny.  Oprócz dekorowania naczyń codziennego użytku, starożytni Chińczycy wkrótce odkryli, że skręcone pasma włókien były o wiele silniejsze niż pojedyncze nici. Niewątpliwie przyczyniło się to do rozwoju sztuki przędzenia i tkania ubrań.

To jak ważne miejsce zajmowało włókno konopne w starożytnej kulturze chińskiej może świadczyć wzmianka z Księgi Obrzędów, w której zapisano, że „z szacunku dla zmarłych, żałobnicy powinni nosić ubrania wykonane z tkaniny konopnej”.

W 1972 roku odkryto starożytne miejsce pochówku z czasów dynastii Chou (1122-249 pne). W toku prac archeologicznych odnaleziono fragmenty tkanin, brązowe pojemniki, broń i kawałki jadeitu. Próbki materiału poddano badaniu laboratoryjnemu, które wykazało, że ​​jest ona wykonana z włókien konopi, co czyni odnalezioną tkaninę najstarszym zachowanym egzemplarzem. Starożytni Chińczycy nie tylko wyplatali ubrania z konopi, ale także używali mocnego włókna do produkcji butów.

W rzeczywistości konopie były bardzo wysoko cenione przez Chińczyków, a oni sami nazywali swój kraj „krainą morwy i konopi”. Krzew morwy była czczony, ponieważ stanowił pokarm dla larw jedwabników, a przecież produkowany przez te owady jedwab był jednym z najważniejszych chińskich produktów. Niestety tkanina była bardzo droga i tylko zamożni mogli sobie pozwolić na zakup jedwabnych tkanin. Mniej bogaci musieli zadowolić się odzieżą z tańszego materiału pozyskiwanego z włókien konopnych.

Ciekawostka

Chiński znak „Ma” był najwcześniejszym określeniem konopi. Jeśli dobrze się przyjrzymy, to zobaczymy, że znak składa się z linii prostej, która przedstawia stelaż, z którego zwisają schnące włókna konopi.

 

 

Włókna konopne przyczyniły się także do rozwoju militariów. Początkowo chińscy łucznicy stosowali cięciwy wykonane z włókien bambusa. Kiedy odkryto większą siłę i trwałość włókien konopi, bambusowe struny zastąpiono lepszymi- konopnymi. W ten sposób chińscy łucznicy mogli wysyłać strzały dalekobieżne i o większej sile rażenia, w przeciwieństwie do gorzej wyposażonej armii wroga.

 

Bibliografia:

K. Chang, The Archaeology of Ancient China (New Haven: Yale University Press, 1968), pp. 111-12; C.T. Kung,Archeology in China (Toronto: University of Toronto Press, 1959), 1:131.

Li, “The Origin and Use of Cannabis in Eastern Asia: Their Linguistic Cultural Implications,” in Cannabis and Culture, ed. V. Rubin (The Hague: Mouton, 1975), p.54.

Li, “An Archaeological and Historical Account of Cannabis in China,” Economic Botany28 (1974); 437-8.

Eberland, The Local Cultures of South and East China(Leiden: E.J. Brill, 1968), p. 102.