Wstępne wyniki uzyskane w ramach badania klinicznego pod kierownictwem dr Judith A. Smith z McGovern Medical w University of Texas Health Science Center w Houston(UT Health) wykazały, że dzienna suplementacja AHCC może wspierać układ odpornościowy w eliminacji zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).  W badaniu (czas trwania pół roku, a następnie obserwacja) wzięło udział  50 kobiet w wieku powyżej 30 lat, z pozytywnym wynikiem testu HPV, które losowo zostały przydzielone do jednej z dwóch, jednakowo liczebnych grup- 25 osób. W pierwszej grupie pacjentki stosowały AHCC w łącznej dawce 3 gramów dziennie (sześć kapsułek, każda zawierająca 500 miligramów AHCC), natomiast kobiety z drugiej grupy otrzymywały placebo (tabletki bez AHCC).

Z uzyskanych rezultatów badania wynika, że po sześciu miesiącach codziennej suplementacji AHCC 58,8% ochotniczek stosujących ten związek nie wykazywało objawów zakażenia (ujemny wynik testu HPV). W grupie przyjmującej placebo tylko u jednej pacjentki uzyskano podobne wyniki. AHCC był przy tym dobrze tolerowany przez pacjentki, które otrzymywały ten związek.

„Obecnie nie ma standardów opieki nad pacjentami zakażonymi HPV, dlatego w naszych badaniach chciałam sprawdzić skuteczność suplementacji AHCC w eradykacji wirusa HPV „- powiedziała dr Smith o swoich badaniach.

Czym w takim razie jest AHCC? To jeden ze składników ekstraktu (wyciągu) pozyskiwanego z grzybni grzyba shiitake- Lentinula edodes, Twardnika japońskiego. W skład takiego wyciągu wchodzą  m.in. oligosacharydy (cukry), aminokwasy, lipidy i minerały.  AHCC to głównie oligosacharydy, w tym beta glukany i acetylowane alfa-glukany, które są charakterystyczne dla AHCC. To właśnie dzięki ich obecności, AHCC moduluje działanie układu odpornościowego. Badania wykazały, że AHCC zwiększa liczbę i / lub aktywność komórek NK (natural killer) oraz limfocytów T, które bezpośrednio atakują komórki zajęte m.in. przez wirusa. Stąd stosowanie AHCC może wspomagać skuteczną odpowiedź organizmu na infekcje, w tym wirusowe.

Dlaczego tak ważne jest szukanie nowych substancji pomocnych w walce z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego?

Wirusa brodawczaka ludzkiego (Human Papilloma Virus – HPV) należy do najczęściej występujących czynników zakaźnych przenoszonych drogą płciową pomiędzy ludźmi w ramach kontaktów seksualnych. Transmisja wirusa może mieć miejsce w trakcie kontaktów genitalno-genitalnych, oralno-genitalnych lub poprzez zainfekowane ręce, które miały styczność z narządami płciowymi. Zainfekowanie się wirusem może mieć także miejsce w czasie porodu (zakażenie noworodka) lub np. podczas wspólnej kąpieli z zakażonym.

Nie wszyscy zakażeni wirusem HPV wykazują objawy kliniczne choroby- u większości osób samo zakażenie może przebiegać bezobjawowo i ustępować samoistnie w ciągu kilku miesięcy. Nie oznacza to jednak, że wirus jest w „uśpieniu”. Brak widocznych objawów choroby u zakażonych sprawia, że osoby będące nosicielami wirusa nie zdają sobie sprawy z jego obecności w organizmie i nieświadomie mogą przyczynić się do rozprzestrzeniania się tego patogenu na inne osoby.

Niestety, zakażenie HPV zwiększa ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy. W Polsce taką diagnozę słyszy ponad 3 tysiące kobiet rocznie, a prawie połowa z nich umiera na tę chorobę. Wirus HPV może się także powodować inne, rzadsze nowotwory, w tym raki pochwy, prącia czy odbytu. Patogen jest także odpowiedzialny za powstawanie tworów-brodawek płciowych czy brodawczaków krtani.

Tak jak było wspomniane na początku artykułu, na razie nie istnieją skuteczne leki dedykowane eradykacji wirusa HPV (nie dziwi więc dlaczego tak duże nadzieje wiąże się ze stosowaniem AHCC). Możliwa jest zaś terapia następstw zakażenia: brodawek, brodawczaków czy raka szyjki macicy.

Na koniec warto dodać, że zawczasu warto zadbać o profilaktykę zakażenia wirusem HPV.  Należą do niej m.in. modyfikacja zachowań seksualnych (ograniczenie liczby partnerów seksualnych) i szczepienia ochronne, najlepiej wykonywane przed rozpoczęciem życia seksualnego (11-12 lat). Szczepienie jest nie tylko sposobem ograniczenia zakażenia wirusem, ale przede wszystkim zmniejsza ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy czy ryzyko rozwoju brodawek płciowych. Po zaszczepieniu, ochrona utrzymuje się przez co najmniej przez 8 lat lub więcej. Należy podkreślić również to, że szczepienie, choć skuteczne, nie chroni w 100% przed zachorowaniem na raka szyjki macicy, stąd konieczność regularnych badań cytologicznych pod kątem jego występowania.

 

Bibliografia:

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT02405533

https://www.mp.pl/pacjent/szczepienia/szczepienia-i-szczepionki/65352,szczepienie-przeciwko-wirusowi-brodawczaka-ludzkiego-hpv

https://www.ahccresearch.org/